Kadıköy, İstanbul’un en renkli semtlerinden biri. Gündüzleri kalabalık sokakları, ikinci el dükkânları ve kahve kokan kafeleriyle bilinirken, gece olduğunda çok daha farklı bir yüzünü ortaya çıkarır. Bu yüz, fısıltılarla anlatılan, gizli tutulan ama bir şekilde herkesin kulağına çalınan travesti hikâyeleridir.
Fısıltıların Başladığı Sokaklar
Moda sahilinde gece yürürken ya da Bahariye’nin ara sokaklarında dolaşırken duyulan kahkahalar, bazen bir fısıltıya dönüşür. İnsanların birbirine aktardığı hikâyeler vardır: “Şu apartmanın içinde yaşanan geceyi duydun mu?” ya da “O bardaki buluşmayı kimse unutmadı.” İşte Kadıköy’de travesti dünyası, bu söylentilerle, bu gizli hikâyelerle kendini gösterir.
Hikâyelerin Gizemli Çekiciliği
Bu hikâyeler çoğu zaman yasaklı bir meyvenin tadı gibidir. Anlatan kişi biraz çekinerek, biraz da heyecanla paylaşır. Bir travestinin bir gecede yaşadığı tutkulu karşılaşma ya da sadece bir bakışla başlayan gizemli bir yolculuk… Bunların hiçbiri yüksek sesle dile getirilmez. Çünkü asıl büyü, fısıltının ardında saklıdır.
Kadıköy’ün Erotizmi
Travesti hikâyeleri, Kadıköy’ün gece hayatına ayrı bir katman ekler. Barların loş ışıkları altında yaşanan kısa ama yoğun anlar, sahilde kulağa fısıldanan cümleler ya da bir ev partisinde paylaşılmış yasak sırlar… Bunların her biri, semtin erotizmini fısıldayarak büyüten parçalar olur.
Fısıltıların Bıraktığı İz
Bir travesti şöyle der:
“Bizim gecelerimiz çok konuşulmaz. Ama sabah olduğunda birilerinin kulağına ulaşır. Kimi merakla, kimi hayranlıkla, kimi de kıskançlıkla anlatır. Ve o fısıltılar, Kadıköy’ün sokaklarında gün boyu dolaşır.”
Bir yaz akşamı, Moda sahilinde hafif bir rüzgâr eserken herkes kendi dünyasına dalmıştı. Banklarda oturan gençler gitar çalıyor, sahil boyunca yürüyen çiftler sohbet ediyordu. Ama o kalabalığın içinde, sessiz sedasız yaşanan bir hikâye vardı. İşte, fısıltılarla dolaşan o gecelerden birinin hikâyesi.
Karşılaşma
Merve, Kadıköy’ün bilinen travestilerinden biriydi. O akşam kırmızı elbisesiyle sahile doğru yürürken, gözleri kalabalık arasında takılı kaldı. Bir adam, ellerinde sigarası, gözlerini ondan ayırmıyordu. Aralarında söze gerek bırakmayan bir elektrik vardı. Yanına yaklaştığında adam sadece şunu fısıldadı:
“Geceyi benimle paylaşır mısın?”
Gecenin Akışı
İkisi birlikte ara sokaklardan birine daldılar. Gözlerden uzak, yalnızca fısıltıların duyulduğu bir barın loş köşesine oturdular. İçki kadehleri arasında konuşmalar giderek daha samimi hale geldi. Adam, gündüzleri saygın bir iş insanı olduğunu, ama geceleri asıl kimliğini bulduğunu anlattı. Merve ise yıllardır yaşadığı Kadıköy sokaklarının ona hem özgürlük hem de gizem kattığını söyledi.
Bir ara adam eğilip kulağına şöyle dedi:
“Seninle olduğumda hiçbir maske takmıyorum. İlk kez gerçek ben oluyorum.”
Sabahın Sessizliği
Gecenin sonunda birlikte Moda sahiline geri döndüler. Gökyüzü kızıl renge bürünürken, sabah sessizliği içinde vedalaştılar. Hiçbir şey konuşmadılar, sadece bakıştılar. Ama o gecede yaşananlar, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Kadıköy sokaklarında fısıltılara dönüştü.
Hikâyenin Ardında Kalan
Merve o geceyi anlatmazdı; ama sabah komşular, bar müdavimleri ya da sahilde gezen birkaç kişi arasında kulaktan kulağa yayılan cümleler dolaşırdı. Kimi merakla, kimi hayranlıkla:
“Dün gece Merve’yi gördün mü? Yanında kim vardı?”
Ve böylece, bir gecelik tutku, Kadıköy’ün sokaklarında bir sır olarak yaşamaya devam etti.
