Şehrin Değişen Yüzünde Yeni Bir Anlatı
Avangard Ne Demek, İstanbul’da Ne Anlama Geliyor?
İstanbul’da “avangard” kelimesi sadece moda ya da sanatla sınırlı değil.
Son yıllarda bu tanım, travesti topluluklarının kendini ifade etme biçiminde de karşılık buluyor. Alışılmış kalıpların dışında duran, kendi estetiğini ve duruşunu kuran bir çizgiden söz ediliyor.
Mahallelerden Galerilere Uzanan Bir Görünürlük
Avangard travestiler artık yalnızca belirli semtlerle anılmıyor.
Kafelerde, sanat etkinliklerinde, bağımsız performanslarda ve sosyal alanlarda daha görünür bir şekilde yer alıyorlar. Bu görünürlük, sessiz ama kararlı bir dönüşümü işaret ediyor.
Tarz Bir Gösteri Değil, Bir Duruş
İstanbul’un avangard travestileri için stil, dikkat çekmekten çok kendine ait olmakla ilgili. Abartıdan uzak ama iddialı; klasik olandan kopuk ama yapay değil. Bu tarz, bir moda akımı değil, bir ifade biçimi olarak öne çıkıyor.
Sosyal Medyada Değil, Sokakta Karşılaşılan Hikâyeler
Bu çevreyi farklı kılan noktalardan biri de dijitalden çok gerçek hayatta var olmaları. Hikâyeler filtrelenmiş paylaşımlardan değil, birebir temaslardan, sohbetlerden ve karşılaşmalardan oluşuyor.
İstanbul’un Çok Katmanlı Yapısına Yeni Bir Katkı
Şehir her zaman farklılıklarıyla var oldu. Avangard travestiler de bu çok katmanlı yapının güncel bir parçası. Ne merkeze oynuyorlar ne de kenarda kalıyorlar. Kendi alanlarını, kendi hızlarında inşa ediyorlar.
Alışmak Değil, Tanımak Gerekiyor
Bu başlık altında yapılan çağrı aslında basit:
Önyargıyla bakmak yerine tanımak.
Uzak durmak yerine anlamaya çalışmak.
İstanbul’un avangard travestilerine “alışmak” değil, aşina olmak.
Değişim Sessiz Gelir
Bu dönüşüm yüksek sesle duyurulmuyor.
Ama dikkat edenler için sokaklarda, masalarda, bakışlarda çoktan başlamış durumda. İstanbul’un yeni yüzlerinden biri de burada şekilleniyor.
“Biz dikkat çekmek için değil, kendimiz gibi olmak için buradayız”
Söyleşi: Lara (35)
(İstanbul’da yaşıyor. Kendini “şehirle birlikte değişen” biri olarak tanımlıyor.)
“Avangard denince sen ne anlıyorsun?”
— Avangardlık benim için uç olmak değil.
Herkesin gittiği yoldan gitmemek de değil.
Daha çok şunu anlatıyor:
Başkalarının beklentisine göre şekillenmemek.
İstanbul’da bu zaten zor bir şey.
O yüzden avangardlık biraz da direnç demek.
“İstanbul bu duruşu nasıl etkiliyor?”
— İstanbul seni sürekli test eder.
Ne kadar görünür olacaksın, ne kadar geri duracaksın…
Avangard travestiler genelde bu dengeyi kendi içinde kurmuş oluyor.
Ne tamamen ortada, ne tamamen kenarda.
Şehirle kavga etmiyoruz,
ama ona da teslim olmuyoruz.
“Tarz meselesi çok konuşuluyor. Bu senin için ne ifade ediyor?”
— Tarz benim için kostüm değil.
Günün ruhu gibi.
Bazen sade, bazen iddialı.
Ama hep bana ait.
Avangard olmak “her gün farklı görünmek” değil,
kendine sadık kalmak.
“Bu çevreyi diğerlerinden ayıran şey sence ne?”
— Gürültüsüzlük.
Bağırmıyoruz.
Bir şey anlatacaksak,
yan masada otururken anlatıyoruz.
Sosyal medyada çok görünmeyebiliriz ama
sokakta karşılaşırsın.
Bu daha gerçek geliyor bana.
“İnsanlar bu çevreye nasıl yaklaşmalı sence?”
— Alışmaya çalışmasınlar.
Tanımaya çalışsınlar.
Avangard travestiler bir vitrin değil.
Her biri ayrı bir hikâye.
Sorarak, dinleyerek yaklaşılır.
Etiketleyerek değil.
“Bu söyleşiyi okuyanlara son olarak ne söylemek istersin?”
— İstanbul değişiyor.
İnsanlar da.
Biz bu değişimin içindeyiz, kenarında değil.
Avangardlık da tam burada başlıyor zaten.
Kendi yolunu yürümekte.
“Biz dikkat çekmek için değil, kendimiz gibi olmak için buradayız”
Söyleşi: Lara (35)
(İstanbul’da yaşıyor. Kendini “şehirle birlikte değişen” biri olarak tanımlıyor.)
“Avangard denince sen ne anlıyorsun?”
— Avangardlık benim için uç olmak değil.
Herkesin gittiği yoldan gitmemek de değil.
Daha çok şunu anlatıyor:
Başkalarının beklentisine göre şekillenmemek.
İstanbul’da bu zaten zor bir şey.
O yüzden avangardlık biraz da direnç demek.
“İstanbul bu duruşu nasıl etkiliyor?”
— İstanbul seni sürekli test eder.
Ne kadar görünür olacaksın, ne kadar geri duracaksın…
Avangard travestiler genelde bu dengeyi kendi içinde kurmuş oluyor.
Ne tamamen ortada, ne tamamen kenarda.
Şehirle kavga etmiyoruz,
ama ona da teslim olmuyoruz.
“Tarz meselesi çok konuşuluyor. Bu senin için ne ifade ediyor?”
— Tarz benim için kostüm değil.
Günün ruhu gibi.
Bazen sade, bazen iddialı.
Ama hep bana ait.
Avangard olmak “her gün farklı görünmek” değil,
kendine sadık kalmak.
“Bu çevreyi diğerlerinden ayıran şey sence ne?”
— Gürültüsüzlük.
Bağırmıyoruz.
Bir şey anlatacaksak,
yan masada otururken anlatıyoruz.
Sosyal medyada çok görünmeyebiliriz ama
sokakta karşılaşırsın.
Bu daha gerçek geliyor bana.
“İnsanlar bu çevreye nasıl yaklaşmalı sence?”
— Alışmaya çalışmasınlar.
Tanımaya çalışsınlar.
Avangard travestiler bir vitrin değil.
Her biri ayrı bir hikâye.
Sorarak, dinleyerek yaklaşılır.
Etiketleyerek değil.
“Bu söyleşiyi okuyanlara son olarak ne söylemek istersin?”
— İstanbul değişiyor.
İnsanlar da.
Biz bu değişimin içindeyiz, kenarında değil.
Avangardlık da tam burada başlıyor zaten.
Kendi yolunu yürümekte.
Son Not
İstanbul’un avangard travestileriyle yapılan bu sohbet,
modadan ya da görünürlükten çok
şehirde var olma biçimleri üzerine.
Sessiz ama net.
Gösterişsiz ama güçlü.
Ve İstanbul’a çok yakışan bir hâl.