Eski İstanbul mecmualarını karıştıranlar, bazı yüzlerin sayfalarda sessizce durduğunu fark eder. Büyük başlıklar atmazlar, bağırmazlar ama akılda kalırlar. Badesu da onlardan biri. Bir dönemin mecmualarında adı sık geçmese bile, izi kalan güzellerinden.

Badesu’nun hikâyesi, bugünün hızlı dünyasından çok uzakta başlar. Fotoğraflar siyah beyaza yakın tonlardadır, bakışlar daha sakindir. Pozlar iddialı değil, daha çok “buradayım” der gibidir. O yıllarda güzellik, gösterişten çok duruşla ölçülürdü. Badesu da tam olarak bunu temsil ederdi.

Mecmualarda çıkan küçük karelerde İstanbul’un başka bir hâli vardır. Arka planda eski apartmanlar, ağır perdeler, loş ışıklar… Badesu’nun bakışı ise her zaman biraz mesafeli, biraz da meraklıdır. Ne tamamen uzak ne de fazla yakın. Okuyan ya da bakan kişi, hikâyeyi kendi zihninde tamamlar.

2026’ya gelindiğinde Badesu artık bir isimden çok bir hatırlatmaya dönüşür. Eski mecmuaların sayfalarında kalan o estetik anlayışı, yavaşlığı ve inceliği temsil eder. Bugün her şeyin hızlı tüketildiği bir dönemde, Badesu’nun bıraktığı etki hâlâ zamana direniyor.

Onu tanıyanlar ya da sadece mecmualardan bilenler için Badesu, İstanbul’un geçmişine ait küçük ama değerli bir detaydır. Büyük laflar etmeden, çok görünmeden ama silinmeden… 2026’da geriye dönüp bakıldığında, bazı güzelliklerin zamandan bağımsız olduğunu hatırlatan bir isim olarak kalır.

Mecmualarla Tanışma

– Badesu, mecmualarla yolun nasıl kesişti?
O zamanlar her şey daha yavaştı. Bir fotoğraf çekilir, günlerce konuşulurdu. Mecmua dediğin şey bugünkü gibi hızlı tüketilmezdi. Ben de kendimi bir anda o sayfaların arasında buldum. Büyük hayallerim yoktu, sadece görünmeden kaybolmamak istedim.

O Dönemin Güzellik Anlayışı

– O yıllarda güzellik ne demekti?
Şimdi olduğu gibi kusursuzluk aranmıyordu. Bir duruş, bir bakış yeterliydi. Fazla süslenmek yerine sade kalmak önemliydi. Mecmualar da bunu severdi zaten.

İstanbul’un Etkisi

– İstanbul seni nasıl etkiledi?
İstanbul insanı yorar ama öğretir. Arka planda hep bir hikâye vardır. O şehir olmasaydı, ben de aynı kişi olmazdım. Mecmua fotoğraflarında görünen sakinliğin arkasında biraz İstanbul vardı.

Görünür Olmak ve Geri Çekilmek

– Mecmualarda yer almak seni nasıl hissettiriyordu?
Garip bir dengeydi. Görünüyorsun ama aynı zamanda saklanıyorsun. Herkes seni görüyor ama kim olduğunu tam bilmiyor. Bu bana iyi geliyordu.

Bugünden Geriye Bakınca

– 2026’dan geçmişe baktığında ne görüyorsun?
Daha az konuşulan ama daha çok hissedilen bir dönem görüyorum. Her şeyin bu kadar hızlı olmadığı, iz bırakmanın zaman aldığı yıllar.

Bugünün Dünyasına Dair

– Bugünkü görünürlük anlayışı hakkında ne düşünüyorsun?
Çok gürültülü. Herkes aynı anda konuşuyor. Oysa bazen sessiz kalanlar daha çok hatırlanıyor. Mecmua dönemi bana bunu öğretti.

Son Bir Cümle

– Badesu’yu tek cümleyle anlat desek?
Sayfalarda kaldım ama zamana karışmadım.