Soğuk Bir Akşamdan Kalan Sıcak Bir Hikâye
Moda sahili kışın başka olur. Deniz biraz daha koyu, rüzgâr biraz daha serttir. İşte tam da böyle bir akşamda, Kadıköy’ün arka sokaklarından birinde, küçük ama ruhu olan bir mekânda yollar kesişti. Masanın ortasında bu kez klasik kokteyller değil, sıcak bourbon vardı.
“Bu havada başka bir şey içilmez,” dedi biri. Haklıydı.
İlk Yudum: Alışkanlıkları Bozan Bir Sıcaklık
Bourbon genelde soğuk içilir, bunu herkes bilir. Ama sıcak servis edildiğinde bambaşka bir karaktere bürünüyor. Tarçın, portakal kabuğu ve hafif bal dokunuşuyla gelen o koku…
İlk yudumda yüzlerde kısa bir duraksama oldu. Sonra gülümseme.
“Bu içki içilmiyor, sarılıyor resmen,” dedi masadakilerden biri.
Moda Sohbetleri: Hayat, Dönüşüm ve Cesaret
İçki ısındıkça sohbet de derinleşti. Moda’da yaşamak, görünür olmak, bazen görünmez kalmak…
Travestiler için Kadıköy, özellikle Moda, her zaman biraz nefes alanı olmuştur. Kimsenin kimseye uzun uzun bakmadığı, herkesin kendi halinde olduğu nadir semtlerden biri.
Sıcak bourbon masadayken konuşmalar da daha yumuşak, daha dürüst oldu.
“İnsan bazen sert görünmek zorunda kalıyor ama içi hep böyle sıcak işte,” dedi biri, bardağa bakarak.
Mekânın Ruhu ve Küçük Detaylar
Ahşap masalar, loş ışık, fonda eski bir caz plağı… Garson bile acele etmiyordu. Sanki herkes bu anın biraz daha uzamasını istiyordu.
Sıcak bourbon bitince hemen yenisi söylenmedi. Bir süre bardaklar elde tutuldu, sadece ısı hissedildi.
Bazı anlar içmek için değil, hatırlamak için yaşanır ya… İşte tam öyleydi.
Geceden Kalan
O akşamdan geriye çok şey kalmadı belki ama şu netti:
Moda’da bir kış akşamı, sıcak bourbon eşliğinde kurulan o masa, sadece bir içki denemesi değildi. Birlikte olmanın, yargısız sohbetin ve küçük anların ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatan bir geceydi.
Bazen en iyi içki, insanı üşütmeyen içkidir.
O akşamki bourbon tam olarak öyleydi.
“Bu İçki İnsan Gibi, Önce Isıtıyor Sonra Açıyor”
Mekân: Moda’da küçük bir bar
Saat: Akşamüstüyle gece arası
Masada: Üç kişi, iki mum, bir sürahi sıcak bourbon
Soru: Sıcak bourbon fikri nasıl çıktı?
Ece:
Açıkçası hava çok soğuktu. Sahilden gelmiştik, ellerimiz hâlâ buz gibiydi. Menüye baktık, klasik şeyler var ama kimsenin içesi yok. Garsona “bizi ısıtacak bir şey yap” dedik. O da “sıcak bourbon deneyelim mi?” deyince tamam dedik. Zaten Moda’da böyle şeyler denemek serbesttir.
Soru: İlk yudumda ne hissettiniz?
Derya:
Bir an durdum. Alışık değilsin ya… Bourbon sıcak olunca sanki başka bir içki oluyor. Tarçın kokusu geldi önce. Sonra boğazdan inerken yakmadı, tam tersine rahatlattı. Şöyle düşündüm: “Bu içkiyi içmiyorsun, bu içki sana eşlik ediyor.”
Soru: Sohbet ne yöndeydi o sırada?
Ece:
Başta günlük şeylerdi. Kim ne yaptı, kim nerede takıldı… Ama içki ısındıkça muhabbet de ısınıyor. Moda’da yaşamak, Kadıköy’de var olmak, bazen güvende hissetmek bazen de tedirgin olmak… Bunları konuştuk.
Bir noktadan sonra içki arka planda kaldı zaten.
Soru: Moda sizin için ne ifade ediyor?
Derya:
Moda bizim için “normal” hissettiğimiz yerlerden biri. Kimse dönüp dönüp bakmıyor. Baksa bile yargılamıyor. Sıcak bourbon da buna çok yakıştı aslında. Sert bir içki ama sunumu yumuşak. Bizim gibi.
Soru: O masada en çok akılda kalan cümle neydi?
Ece:
Bardakları elimizde tutarken biri dedi ki:
“Bazen güçlü görünmek zorundayız ama içimiz hep sıcak kalıyor.”
Bir an herkes sustu. Çünkü doğruydu.
Soru: Sıcak bourbon tekrar içilir mi?
Derya:
Kesinlikle. Ama her yerde değil, her ruh halinde de değil.
Bu içki kalabalık gecelerin içkisi değil. Sohbet, sessizlik ve samimiyet istiyor. Moda’da bir kış akşamı gibi.
Soru: Bu gece sizde ne bıraktı?
Ece:
Şunu bıraktı: Her şey çok hızlı akarken, bazen durup bir bardağı sadece tutmak bile yetiyor. Isınmak için sadece içmek gerekmiyor. Yanında kim olduğu da önemli.
Geceden Sonra
Bourbon bitti, mum söndü, bar kapandı.
Ama Moda’da o masa, o sıcaklık ve o sohbet hâlâ hatırda.
Bazı geceler unutulur.
Bazılarıysa içki gibi değil, anı gibi kalır.
