Şişli’den Başlayan Bir Hayal Yolculuğu
İstanbul’un Şişli semtinde başlayan bir hikâye, 2025’in sonlarına doğru Torino’ya uzandı. Yakın çevresinin “sevdiceğim” diye andığı trans bir kadın, uzun süredir kurduğu model olma hayalini gerçeğe dönüştürmek için İtalya’ya gitti. Bu yolculuk, ani bir karar değil; aylarca süren hazırlığın sonucu olarak görülüyor.
Karar Bir Günde Alınmadı
Şişli’de yaşadığı süreç boyunca moda, duruş ve beden dili üzerine çalışan genç trans model adayı, Türkiye’deki sınırlı imkânların farkındaydı. Yakın arkadaşlarının aktardığına göre, Torino kararı bir kaçıştan çok ilerleme isteği ile alındı.
“Burada tıkandığımı hissettim,” dediği, çevresi tarafından sıkça dile getiriliyor.
Neden Torino?
Torino, İtalya’nın moda dünyasında Milano kadar popüler olmasa da, alternatif ve bağımsız ajanslar için önemli bir merkez olarak biliniyor. Özellikle son yıllarda çeşitlilik ve kapsayıcılık konusunda daha açık bir profil çizen şehir, trans modeller için de yeni alanlar yaratıyor.
Bu nedenle Torino, sevdiceğim için “daha az rekabet, daha çok ifade alanı” anlamına geliyor.
İlk Günler: Zor Ama Umutlu
Torino’daki ilk günlerin kolay geçmediği belirtiliyor.
Yeni bir dil, yeni bir şehir, yeni bakışlar… Ancak tüm bu zorluklara rağmen, çevresine gönderdiği mesajlarda umutlu ve kararlı bir ton hâkim.
“Burada kim olduğumu açıklamak yerine, ne yapabildiğime bakıyorlar,” cümlesi bu süreci özetliyor.
Modellik Hayali Sadece Görünüşten İbaret Değil
Sevdiceğimin modellik yolculuğu yalnızca podyum ya da fotoğraf çekimlerinden ibaret değil. Aynı zamanda duruş, ifade ve hikâye anlatımı üzerine yoğunlaştığı biliniyor. Trans kimliğini saklamadan ama bununla sınırlı kalmadan ilerlemek istiyor.
Bu yaklaşım, Torino’daki bazı bağımsız çevreler tarafından dikkat çekici bulunuyor.
Şişli’de Kalanlar Gururlu
Şişli’de onu tanıyanlar için bu yolculuk, biraz özlem ama daha çok gurur barındırıyor. “Gitmesi gerekiyordu” diyenler çoğunlukta. Onu uğurlayan arkadaşları, bu süreci bir başarı hikâyesi olarak görüyor.
Bir arkadaşının sözleri durumu net özetliyor:
“Burada sıkışmıştı, orada açılıyor.”
Gelecek Planları Net Ama Aceleci Değil
Torino’daki sürecin bir deneme olduğu açıkça ifade ediliyor. Büyük ajanslar, büyük sözleşmeler henüz gündemde değil. Ama küçük çekimler, tanışmalar ve portföy çalışmaları şimdiden başlamış durumda.
Hedef kısa vadede görünürlük, uzun vadede ise kalıcı bir yer edinmek.
Sonuç: Bir Hayalin Peşinden Gitmek
Şişli trans sevdiceğimin Torino yolculuğu, sadece modellik hayaliyle ilgili değil. Bu hikâye, kendine alan açma, sınırları zorlamadan genişletme ve “olabilir miyim?” sorusuna cesaretle yaklaşma hikâyesi.
Torino’da ne olacağı zamanla belli olacak.
Ama şu an için net olan bir şey var:
Bu yolculuk, başladığı andan itibaren anlamlı.
Soru: Önce şuradan başlayalım… Torino fikri ne zaman oluştu?
Cevap: Aslında uzun zamandır vardı ama adını koymamıştım. Şişli’deyken hep şunu hissediyordum: Bir yerde dönüp duruyorum. Çok çalışıyorum ama ilerlemiyor gibi… Torino fikri bir kaçış değil, “başka bir yerde deneyeyim” duygusuydu.
Soru: Gitmeden önce en çok ne düşündürdü seni?
Cevap: Yalnızlık. Yeni bir ülkede, yeni bir dilde… Ama bir yandan da şunu düşündüm: Zaten hep biraz yalnız ilerlemedik mi? O yüzden korku vardı ama durdurucu değildi.
Soru: Neden özellikle Torino?
Cevap: Milano çok büyük ve çok sert. Torino ise daha sakin, daha deneysel. Burada insanlar “hangi ajanstansın?” diye sormadan önce sana bakıyor, duruşuna bakıyor. Bu benim için çok önemliydi.
Soru: İlk günler nasıldı?
Cevap: Zor. Açıkça söyleyeyim.
Dil meselesi, yön bulma, insanların bakışı… Ama bir şey vardı: Kimliğimi açıklamak zorunda kalmadım. Bu beni çok rahatlattı. “Ne anlatıyorsun?”dan çok “Ne yapıyorsun?” soruldu.
Soru: Trans kimliğin burada nasıl karşılanıyor?
Cevap: Merak var ama yargı yok gibi. En azından yüzüme karşı. Kimliğimi saklamıyorum ama bunun tek mesele olmasına da izin vermiyorum. Burada buna alan var.
Soru: Modellik senin için ne ifade ediyor?
Cevap: Sadece güzel görünmek değil.
Bir hâl, bir duruş. Hikâye anlatmak. Ben podyumda ya da fotoğrafta “sadece trans” olmak istemiyorum. Bir kadın olarak, bir beden olarak, bir ifade olarak orada olmak istiyorum.
Soru: Şişli’yi özlüyor musun?
Cevap: Evet.
Sesini, karmaşasını, tanıdık yüzleri… Ama Şişli beni bir yere kadar getirdi. Bunu inkâr edemem. Orası benim başlangıç noktam, ama bitişim olmak zorunda değildi.
Soru: Orada kalanlara ne söylemek istersin?
Cevap: Şunu: Herkes gitmek zorunda değil. Ama gitmek isteyen de suçlu değil. Bazen insan kendini başka bir şehirde daha net duyuyor. Bu da bir hak.
Soru: Hedeflerin net mi?
Cevap: Net ama aceleci değil.
Büyük ajanslar, büyük hayaller… Evet var. Ama önce sağlam adım. Küçük çekimler, doğru insanlar. Burada “yavaş ilerlemek” ayıp değil.
Soru: Kendinle ilgili burada fark ettiğin bir değişim oldu mu?
Cevap: Daha sakinim.
Daha az savunmadayım. Kendimi anlatmak için bağırmıyorum. Bu benim için büyük bir değişim.
Soru: Son olarak…
Cevap: Şunu söyleyebilirim: Torino’ya model olmaya geldim ama kendimi küçültmeden var olmayı da öğreniyorum. Bu, belki de en önemli kısmı.
